top
Acties VerhalenNieuws

Lancering campagne: Bogdan Vanden Berghe over migratie, echte leiders en vrijwilligers

Afgelopen zaterdag lanceerden we onze campagne #AllemaalMensen in De Bijloke in Gent. Onze directeur Bogdan Vanden Berghe gaf er een introspeech. Over migratie, deugdpronkers, echte leiders en inspirerende vrijwilligers. Herlees zijn speech hier.

Goede namiddag beste collega’s, beste vrienden,

Het is fijn om in deze stad onze campagne af te trappen, want 11.11.11 heeft veel warme herinneringen aan Gent. Te beginnen, natuurlijk, met de grote opkomst voor onze Wachtnacht in 2010, waar meer dan 15.000 mensen waren. Of met Sing for The Climate, toen duizenden mensen mee kwamen zingen op het Sint-Pietersplein.

Vorig jaar begroette ik jullie als Gutmenschen. Vandaag hoef ik dat woord niet meer te gebruiken. Er bestaat nu namelijk een vertaling voor het woord. Je kan er mensen die zich inzetten voor de maatschappij mee uitlachen: deugdpronkers. Dus allemaal welkom, deugdpronkers. Pronken met solidariteit. Pronken met je inzet voor vluchtelingen. Pronken met je samenwerking met partners in het Zuiden of hier. Pronken met je vrijwilligerswerk. Het is weer eens wat anders dan pronken met een villa, juwelen, of een jacht. Bij gebrek aan statussymbolen kunnen wij hier vandaag eens onbeschaamd onder elkaar pronken met onze deugden. Laat jullie dus maar volledig gaan.

Voor het tweede jaar op rij voeren we campagne rond migratie en vluchtelingen. Ik wil starten met jullie te bedanken, voor alle inzet en steun tijdens de geweldige campagne van vorig jaar. We waren met veel vrijwilligers, met veel organisaties, we bereikten nieuwe mensen, verzeilden in politieke en mediastormpjes, maar we bleven mooi overeind. En ondanks alle kritiek en verwijten die we kregen, haalden we meer dan 60.000 euro meer op dan het jaar voordien. Dat is een niet mis te verstane bevestiging dat er ook veel steun is voor een humaner vluchtelingen- en migratiebeleid. Een heel dikke merci voor deze zaal vol deugdpronkers lijkt me dan ook het minste om vandaag mee te starten.

Want wie solidair is met vluchtelingen of migranten, krijgt het tegenwoordig zwaar te verduren. Wie nog maar durft te suggereren dat er enige marge is voor een humaner beleid of voor alternatieven voor het huidige beleid, wordt in een hoekje gestopt. In de hoek van de opengrenzen-ngo’s, in de hoek van de mensensmokkelaars, in de hoek van de boottaxi’s. Maar je hebt ook opengrenzenadvocaten, wereldvreemde rechters en kinderrechtencommissarissen, pro-Deoprocedures en, niet te vergeten, de links-activistische journalisten. We zitten met velen in de hoek en we moeten het voor elkaar opnemen. Want tot nu toe had ik het enkel nog maar over het taalgebruik dat we in deze hoek moeten verduren.

Op 18 maart van dit jaar leerden we hier nog een nieuw fenomeen kennen. Die dag planden allerlei organisaties, met heel wat 11.11.11-vrijwilligers, in het kader van Belmundo een actie aan het Gravensteen. Ze riepen op voor een humaan vluchtelingenbeleid in Europa. Agressief, en ook wel wat amateuristisch, vernielden jonge blanke mannen de banner die we ophingen aan het Gravensteen. Zo leerden we Schild en Vrienden kennen. Het professioneel in beeld gezette videootje van hun geklungel tégen ons, ging viraal. Het zou niet de laatste keer zijn dat we ze tegenkwamen.

Op Jonge Wolven, ons debat met de jongerenvoorzitters van de politieke partijen hier in de Gentse Vooruit, waren ze aanwezig en gooiden ze een soort geluidsbommetje. Ook bij de inzending van onze advertentie voor De Standaard Solidariteitsprijs (waarbij de Staatssecretaris voor Asiel en Migratie ons op Twitter promotie van illegale migratie en mensensmokkel verweet) ging de voorzitter van Schild en Vrienden nadien volop in de aanval op de sociale media. Gevolgd door het Vlaams Belang, dat prompt opriep om onze subsidies stop te zetten. Omwille van één gratis advertentie.

Wie het opneemt voor vluchtelingen en migranten, komt dus niet alleen onder taalvuur, maar krijgt ook meer en meer met politiek en fysiek geweld te maken. Zo staan we nu op de lijst van doelwitten van extremisten, want op een andere manier kunnen we Schild en Vrienden toch niet meer omschrijven na de Pano-reportage over hun werking. Het is bizar. Wij dachten dat de gewelddadige aandacht van dictators enkel weggelegd was voor onze partners in Burundi, Congo of de Filipijnen. Nu blijken ook hier mensen met het potentieel van potentaten rond te lopen. Angstaanjagend? Misschien. Maar het betekent vooral dat wij hun simplistische ideeën in de weg staan. Dat het werk dat we met zijn allen doen belangrijker is dan ooit.

Want, vrienden, normaal moeten we wringen om het thema van onze campagne op de agenda te krijgen. Nu staat het thema midden in het maatschappelijke debat. Op enkele jaren tijd zijn vluchtelingen en migratie hét politieke thema geworden. Jammer genoeg badend in een hijgerig crisissfeertje. Want waar praten we nu eigenlijk over? In 2017 dienden 649.855 mensen in Europa een asielaanvraag in. Een halvering ten opzichte van het jaar ervoor en nog steeds maar een fractie (0,12%) van de Europese bevolking. Die daling zet zich ook dit jaar door. In Italië kwamen tot nu toe 20.254 mensen aan. Veel, veel, veel minder dan in de drie voorgaande jaren. Geloof niet dat de poort wagenwijd openstaat. In werkelijkheid is die poort kordaat dichtgesmeten.

Ngo-boten die mensenlevens redden wordt het leven onmogelijk gemaakt, waardoor de tocht over zee dodelijker is dan ooit. Mensen die de overtocht toch nog wagen, worden teruggestuurd naar detentiecentra in Libië. Daar lopen ze het risico op verkrachting, foltering en misbruik. Ook verder in Afrika gaan alle deuren op slot, met meer doden dan ooit in de woestijn tot gevolg. Wij worden helemaal niet overspoeld. Europa is volop zijn grensbewaking aan het uitbesteden, wheelend en dealend met ontwikkelingsgeld in dubieuze landen als Libië en Soedan. Dat is de ongemakkelijke waarheid.

De minimale aandacht hiervoor en voor het lot van mensen op de vlucht die vastzitten aan de andere kant van de Middellandse Zee, staat in schril contrast met de buitensporige aandacht voor incidenten met migranten of vluchtelingen in Europa. Niemand wil problemen onder de mat schuiven, maar in de statistieken zien we nergens een betekenisvolle toename van de criminaliteit. Bovendien groeide de Europese economie in 2017 aan het snelste tempo in tien jaar. In Duitsland, dat het grootste aantal vluchtelingen opving, daalde de criminaliteit met 6%. Het Duitse agentschap van werk meldde in augustus dat de integratie van het grote aantal vluchtelingen een pak vlotter loopt dan verwacht. Duitsland schaft het wel degelijk.

Laat u niets wijsmaken. Er is geen vluchtelingencrisis, maar een politieke crisis veroorzaakt door politici die zich electoraal doperen door angst te zaaien over vluchtelingen en migranten. Het is me een compleet raadsel waarom zo dikwijls naar deze politici wordt verwezen als “sterke mannen”. Ik vind het eerder slappelingen. Ze doen me té veel denken aan de pestkoppen op school. Die hadden er ook een neus voor om zichzelf in de kijker te werken door kinderen die bij momenten zwak waren op de kap te zitten. Pestkoppen zijn geen sterke mannen. Veilig vanachter hun hekken roepend, tierend en twitterend de massa opzwepen. En nadien maar beweren dat ze doen wat het volk vraagt. Meehuilen met de wolven. Dat doen die sterke mannen.

Echte leiders of leidsters zien er volgens mij anders uit. Een echte leider staat op als hij of zij onrecht ziet. Een echte leider denkt in termen van oplossingen en erkent dat mensen op de vlucht slaan door grondoorzaken als armoede, ongelijkheid, klimaatopwarming of conflict. Die moeten dan ook in de eerste plaats aangepakt worden. Een echte leider weet dat migratie van alle tijden is en dat enkele legale routes een alternatief zijn voor illegale routes. Een echte leider is ook solidair met de vluchtelingen en migranten hier bij ons en strijdt mee tegen de discriminatie op de arbeids- en de woonmarkt. En een echte leider, tenslotte, luistert goed naar wat leeft onder de mensen, maar hanteert een discours gebaseerd op feiten en tracht te verbinden in plaats van te verdelen.

U hebt het door, dames en heren, dit zijn in een notendop de krachtlijnen die jullie mee uitdroegen in de campagne van vorig jaar en die we dit jaar hardnekkiger dan ooit zullen moeten verdedigen. Een echte leider of leidster, beste vrienden, lijkt dan ook verdacht veel op de vele deugdpronkers die ik hier voor mij in de zaal zie. We zagen jullie leiderschap in jullie organisaties of in jullie vrijwilligersgroepen tijdens de campagne. Of in jullie vrienden- en familiekring. Geld ophalen tijdens onze campagne is belangrijk, maar dat leiderschap is me duizend keer dierbaarder. Meer dan ooit is het een eer voor 11.11.11 om daarop te kunnen rekenen. Erg bedankt om te komen vanmiddag en om ook van deze campagne opnieuw een succes te maken.

Meer nieuws

Kom in actie met je groep, vereniging, bedrijf, organisatie …

Deelnemen aan de campagne is eenvoudig.
Maak in 1, 2, 3 een account aan en registreer je actie. Hoe meer acties, hoe luider onze stem.
 

Laat je inspireren door leuke acties